<

Gender (ang. gender, czyt. dżender; płeć kulturowa, płeć społeczna, płeć kulturowo-społeczna, płeć/rodzaj, czasami także jako płeć psychologiczna lub psychiczna – jest to suma cech osobowości, zachowań, stereotypów i ról płciowych, rozumianych w danym społeczeństwie jako kobiece lub męskie, przyjmowanych przez kobiety i mężczyznw ramach danej kultury w drodze socjalizacji, niewynikających bezpośrednio z biologicznych różnic w budowie ciała pomiędzy płciami, czyli dymorfizmu płciowego.

Gender, czyli kulturowy składnik tożsamości płciowej, przekazywany jest poszczególnym jednostkom w sposób performatywny, czyli poprzez uczenie się, odgrywanie i powtarzanie zachowań innych osób tej samej płci. Na płeć społeczną składać się może np. sposób ubierania się, sposób zachowania, oczekiwane funkcje w ramach społeczeństwa, sprawowana władza itp. Gender odróżnia się tym od płci biologicznej (ang. sex), czyli sumy cech fizycznych i zachowań seksualnych wynikających z odmiennych funkcji i ról obu płci w procesie rozmnażania płciowego

Z tej perspektywy różnica między kobietami i mężczyznami, być mężczyzną i być kobietą, nie jest obiektywnym i realnym faktem, ale produktem kultury i społecznej konstrukcji ról.

TEORIA PŁCI: ZNACZENIE

Tożsamość płciowa jednostki nie jest ustalana przez naturę i przez nieodwracalne dane biologiczne, lecz wyłącznie przez subiektywne postrzeganie każdej jednostki, która będzie mogła swobodnie przypisać sobie postrzeganą płeć, „ukierunkowując” swoją seksualność zgodnie ze swoimi instynktami i zmieniającymi się popędami.

To płeć ostatecznie określa tożsamość płciową jednostki. Nie jesteś mężczyzną i kobietą, ponieważ urodziłeś się z pewnymi tożsamościami fizycznymi, ale urodziłeś się tylko wtedy, gdy rozpoznałeś się jako taki. Nie ma mężczyzn i kobiet, ale są po prostu mężczyźni i kobiety, którzy mogą swobodnie przypisać sobie rodzaj, którą postrzegają poza swoją naturalną płcią.

Tradycyjne kategorie mężczyzn i kobiet stają się w ten sposób starymi schematami, przestarzałymi kategoriami mentalnymi, nieodpowiednimi do reprezentowania współczesnej złożoności społecznej, którą z tego powodu należy usunąć. Kluczowym słowem ideologów płci jest „dekonstrukcja, czyli wymazanie natury, próba demontażu kawałek po kawałku, system myślenia uważany za przestarzały.